![](/sites/default/files/styles/1230x810/public/node-files/photos/blog/2015/11/dieselgate.jpg?itok=eFSHVNRr)
Dieselgate, υποκρισία και πραγματικότητα
Πώς η διαχείριση του αρχαϊκού μηχανισμού της γερμανικής ιεραρχίας, η τυφλή υπακοή στον ανώτερο και οι εντολές που πρέπει να εκτελούνται ασυζητητί, γέννησαν το «μαϊμού» λογισμικό.
![](/sites/default/files/styles/thumbnail/public/images/users/tsikas_0_1.jpg?itok=fSg0NEAD)
![](/sites/default/files/styles/1230x810/public/node-files/photos/blog/2015/11/dieselgate.jpg?itok=eFSHVNRr)
Ο λόγος για το dieselgate από μια άλλη όμως σκοπιά, από αυτήν που θέλει να δει το προφίλ του καταγγέλλοντος (ΗΠΑ) αλλά και τα κίνητρα του καταγγελλόμενου.
Εντάξει, οι Γερμανοί έκαναν μια «μαϊμουδιά». Αυτό είναι πέρα για πέρα ξεκάθαρο.
Κατακριτέο; Και βέβαια!
Καταδικαστέο; Εννοείται!
Όμως κοίτα ποιος φωνάζει: Οι ΗΠΑ, που αίφνης ευαισθητοποιήθηκαν για τις εκπομπές οξειδίων του αζώτου. Αυτοί που έχουν στα γκαράζ τους τουλάχιστον από ένα θηριώδες pick-up με 8κύλινδρο μοτέρ που θέλει ένα βενζινάδικο για να πάει από τη μια άκρη της πόλης στην άλλη.
Αυτοί που γύρισαν την πλάτη στις διεθνείς πρωτοβουλίες για το περιβάλλον, μην υπογράφοντας το Πρωτόκολλο του Κyoto. Ο μεγαλύτερος ρυπαίνων του κόσμου που αποχώρησε τις συζητήσεις το 2001, όταν ο πρόεδρος Bush αμφισβήτησε την επιστημονική βασιμότητα του Φαινομένου του Θερμοκηπίου, θεωρώντας τη συνθήκη πολύ ακριβή για την αμερικανική οικονομία...
Θα πείτε, τώρα εσύ είσαι με τους Γερμανούς;
Oχι! Όμως ψάχνω να βρω γιατί ο μεγαλύτερος ρυπαίνων του κόσμου αίφνης ευαισθητοποιήθηκε από την εξάτμιση ενός VW Golf. Υπόθεση που θα κοστίσει στη VW συνολικά (πρόστιμα+αποζημιώσεις+ζημιά στο προφίλ της εταιρείας) πάνω από 70 δισ. δολάρια.
Και θα ήταν όλα ΟΚ αν είχαν δείξει ανάλογη ευαισθησία για την υπόθεση με τις προβληματικούς κεντρικούς διακόπτες (μίζες) της General Motors με τους 124 νεκρούς και 275 τραυματίες. Υπόθεση για την οποία ουδείς παραπέμφθηκε στη Δικαιοσύνη και η εταιρεία «καθάρισε» με ένα πρόστιμο μόλις $900 εκατομμυρίων...
Επαναλαμβάνουμε: Η VW έκανε τη «μαϊμουδιά»! Αλλά από την άλλη δεν μπορείς να μην πεις και το «κοίτα ποιος φωνάζει!».
Μόλις πριν λίγες μέρες ξεσηκώθηκε θύελλα για το κόκκινο κρέας που προκαλεί καρκίνο, αλλά ουδείς μίλησε για το γεγονός ότι το 90% των επισημάνσεων της σχετικής έκθεσης αφορούν στις ΗΠΑ και στον τρόπο που εκτρέφονται εκεί οι αγελάδες με γενετικά τροποποιημένη σόγια και ενέσεις αντιβιοτικών. Όπως αναφέρει κι ο γνωστός Γάλλος αρθρογράφος Jean Savary, όταν ένας Αμερικανός αξιωματούχος μιλά για τη δημόσια υγεία, είναι σαν να ακούς την «τσατσά» ενός πορνείου να σου μιλά για τις αρετές της αγνότητας.
Όμως τελικά, ασχέτως του καταγγέλλοντος, το ερώτημα παραμένει: Γιατί το έκαναν οι Γερμανοί; O ίδιος αρθρογράφος δίνει μια πολύ πειστική εξήγηση: Είναι το DNA των Γερμανών. Είναι το πώς ένας μηχανικός σκύβει το κεφάλι όταν ο οικονομικός διευθυντής ζητά να βρεθεί ένας τρόπος για να εξοικονομήσει η εταιρεία κάποια δισ. ευρώ. Είναι η διαχείριση του αρχαϊκού μηχανισμού της γερμανικής ιεραρχίας, η τυφλή υπακοή στον ανώτερο και οι εντολές που πρέπει να εκτελούνται ασυζητητί.
Όχι, ουδέποτε ο Ferdinand Piëch ή ο Martin Winterkorn έδωσαν εντολή για ένα τέτοιο λογισμικό. Όπως και ουδέποτε κάποιος μηχανικός σήκωσε το κεφάλι για να φωνάξει πως αυτό που ζητάτε δεν γίνεται αν δεν επενδύσετε κάποια δισεκατομμύρια επιπλέον.
Διότι... verboten!
Και κάπως έτσι έσκασε η βόμβα!
Συμπέρασμα: Δεν υπάρχει πιο (αυτο)καταστροφικός μηχανισμός στον κόσμο από το γερμανικό DNA.